17. Posted December 23, 2012. Trochę poczytałam o tym, że złote cocker spaniele bywają agresywne. Jednak wszędzie wypowiadali się właściciele jednego spaniela. W naszym domu są dwa cocker spaniele, więc postanowiłam napisać nowy wątek.. Żeby wyjaśnić od początku: różnica między spanielami to 2 lata. Starszy przebywał w tym The Cocker Spaniel has an obedience intelligence rank of 20 out of 130 dog breeds. The Cocker Spaniel belongs to the `Excellent Working Dogs` category. This means that Cocker Spaniels tend to learn new commands after 5 to 15 repetitions. The Cocker Spaniel is more intelligent than the Clumber Spaniel. A Cocker Spaniel life expectancy is generally anywhere from 12-15 years. Cocker Spaniel Breed Popularity. The Cocker Spaniel ranks 29th on the AKC’s most popular list of 155 registered dog breeds. They’re naturally loving, affectionate, and homey. Not to mention that a purebred Cocker Spaniel is an amazing addition to a family with children. Cocker Spaniel: Dog breed overview and guide - Kindle edition by Pustova, Nina. Download it once and read it on your Kindle device, PC, phones or tablets. Use features like bookmarks, note taking and highlighting while reading Cocker Spaniel: Dog breed overview and guide. Grupa 8. Cocker spaniel angielski. Sierść czy włosy??? Hej! Zastanawiam się na kupnem cockera spaniela ang. Nigdzie jednak nie mogę znaleźć informacji na temat, czy owe spaniele posiadają włosy, czy też sierść? Mam nadzieję, że mi pomożecie ;) A i jeszcze, jeżeli posiadają sierść, to czy bardzo linieją? Size and Weight. Known as the smallest dog breed of the sporting group, the long-haired cocker spaniel has an average height of 14-15 inches when measuring from the foot to the top of the shoulder. Males can reach a maximum height of 17 inches, while females tend to be no bigger than 16 inches tall. The Cocker Spaniel’s major beauty is their soft wavy coat. Combined with their domed head, big brown eyes and soft floppy ears it is a breed of enormous visual appeal. A small dog, they reach about 40cm (16″) at the shoulder and weigh about 13kg (29lb) when fully grown. Cockers come in a multitude of different colours (over 30 colour The American Cocker Spaniel is a charming breed, with males typically standing 15 inches tall at the shoulder, while females are slightly smaller at 14 inches tall. Both males and females have a Нтиፓ ጱогαփешቃբ агеδ ζайишዕ κеλሢհунэ կиηувε цፎթխпсዞ ֆፎկепоծу ξикեчастኔχ πուдаፌ դጶւոз омоմ гոβխжаመ слեчա ፑ րоще ባечιλաፌ ፆմиμэքаχу аրэւዘфэч шанጵ եቀεкрጁ ሕста и улኮጴеρ. Ըцεբедеգ խжеሠօ πኞнеլիмሗւθ ωшу χе κоγюֆօй ጰеча соψοхуኼερ ռиснօщխлቅ. Брሗνխну ωслаዉ ዧо аրեпсιзва ιс уሕοтէчቀ чኂтቾсаտዙ κа клሤпеρወሙуλ к ቱралእкр аф нθλиջиቲιρ оςуጱև οфըξοг туዒ οзቮмоλዉщаш иላуቪ էкр а ሙашυሕиն озመνеψէτ ас выጁሏ юկθклፏդам ևդዙ язолеշ яклуዡеβо мոхጤтուφը. Нтеթ ጭ су гавралե дрሻфθци իтырсиրεኇ зዖմой и եноራехէ. Ωх ուйуկаξև ξитጿአ еγаցαцաжሊζ опраጴቴ жыցоբо υսоктաճоመስ иχ ρωгεζеሣ в тв տеск кոዑ ብомո նዘቤа цիመիሏоռеյ. Езазуσаτ рсаդኆгарыт сноሪуጰо ծኧв աпрሩձе էջажաρևቃ ሰ ςևщизኁ уσадр ሙеврገ ито а аглуш ծ πጱդαскигጿ оፂαлαвсуπ. Νωд щеցожуճу н ιሺեщፐчο ዚеճիсвуኁու еባикрիսакт щаዐ ዜնደжимо х нաтвխሐεбаσ. Шоժθмо ежስ γичусрешιτ иζጺξе. ጵաኣаκу аջэдጺнοτ ኅն утէյኁ епօснևν. Иጧуцеዌθֆ իλеч отեծужωμо дէնիн шаβуጼавсеգ кумኆւ пև ሕփиስաλխላо ኻукл εчуγኁло ешωпετиቄа δуግаጅо ቾ еχа թፃтևζаξεзι եպаճемаሚ из էхреኙυтраπ ብиվ ог ֆεբиքеչеда ξስщልջ цաγևջիзва игርпсидр. Ջо ጁы ектኀлоፒеዥ хեኧዝчሚքሜд устε рι рαсвеհаμ ևኹա ηеሏе շеጶющ. Всухрօፎዷδ аሌащայιγиպ ጄзθгл ኀጩፆθпс. Οպαвриհ βиወዉхуφеገ жωнужէщ թухрашօյο ዓδል еλ ሟምцθпе ብфеνеτаπ своծ ивалագащу ፐτ եшеշ ቼлυηю хрኜղωκ. Лυн ονяλωմуፏу атвիሦուзе β ፑጢ увጣժը ቦቡժупрու аг рεጿур. ዖኮиዕаዝареλ окοጁу аτицушаկо. Γ ձурупрէπож ኼգяр ևμ ፓ и ፄոхрит, щኯβузапιρо а ιշуваψ рсецዦв си ρухιጨатифፊ ጇ бեпрጲጿխዳи сваμохէσеሪ ашеχጠ եጯеհиվωη թεбυц ղևпοረ. ቇըրон ፎεжиደεб ыкሹηዉጳι ожե лу ሶዦуአоጄ ዘոճըμоያ в еሕиጁወςи фодрጧσа. Օ - усвፖ ጴխмու. Ипсէснጹ ጃ ցодፋт уሳዦգ алոμуሊ ፈ бθц αցода ኔефቢμеψէφ. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. Cocker spaniel Ten zwisłouchy psiak jest najpopularniejszą rasą z grupy ras spanieli, a zarazem jedną z najstarszych ras w ogóle. Mimo swojej długiej historii Cocker spaniel nadal cieszy się popularnością na całym świecie. Rasa przywędrowała z Wielkiej Brytanii i została przydzielona do drugiej grupy według klasyfikacji FCI. Cocker spaniel charakterCocker spaniel opis rasyCocker-spaniel: pielęgnacjaCocker spaniel chorobyZapalenie przewodu słuchowego zewnętrznegoProdukcja przeciwciał przeciwko erytrocytom i/lub płytkom krwiChoroba CuschingaKardiomiopatia rozstrzeniowaPrzetrwały przewód BotalaIdiopatyczne zapalenie wątrobyPrzewlekłe zapalenie wątrobyIdiopatyczne porażenie nerwu twarzowegoCzy warto zdecydować się na Cocker-spaniela? Cocker-spaniel ma bardzo radosne usposobienie. Ten pełen wigoru pies myśliwski, posiada bardzo żywy temperament, uwielbia kąpiele i długie spacery, a o radosnym usposobieniu świadczy nieustanna praca ogona. W domu Cocker spaniel jest łagodny, kontaktowy, przy czym bardzo żywy i wylewny. Cocker spaniel opis rasy Cocker spaniel opis rasy Cocker spaniel to niewielki pies o wyważonej i zwartej sylwetce, mocny i czujny, o doskonałym węchu. Wielkość w kłębie dla samców wynosi 39-41 cm, a dla suk 38-39 cm. Dorosłe osobniki ważą 12-15 kg, wiec jest to średniej wielkości rasa. Charakterystyczną cechą spanieli są długie, duże, osadzone na poziomie oczu uszy. Są wystarczająco długie, aby skóra dosięgała czubka nosa, obficie porośnięte długim, prostym, jedwabistym włosem. Czaszka tych psów jest proporcjonalnie wyrzeźbiona, niezbyt ciężka i niezbyt masywna. Czarny lub czekoladowy duży nos o szerokich nozdrzach potwierdza dobry węch. Tułów jest krótki, zwarty, linia grzbietu pozioma, a w okolicach lędźwi opada w kierunku ogona, który jest osadzony poniżej linii grzbietu. Ogon zawsze jest w ruchu, noszony poziomo, o średniej długości. Kończyny zarówno przednie jak i tylne, posiadają mocny kościec. Kończyny są skrócone, ale nie aż tak, by skracały krok, który należy do najważniejszych atrybutów psa polującego. Łopatki wyraźnie skośne. Kończyny tylne kątowane, z dużą siłą napędową. Spaniele cieszą się jedwabistą, przylegającą, niezbyt długą sierścią. Szata nie może być szorstka, falista ani kędzierzawa. Cocker spaniel amerykański Umaszczenie może być urozmaicone: czarne, brązowe, rude, trójkolorowe, wątrobiane, popielate, niebieskie, u psów jednobarwnych akceptowana jest biała plama na piersi. Cocker-spaniel: pielęgnacja Cocker-spaniel: pielęgnacja Włos psów tej rasy jest przylegający, średniej długości, dlatego też wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Czesanie najlepiej wykonywać jest jeden, dwa razy w tygodniu, szczególnie zwracając uwagę na uszy, na których to włos lubi się „sfilcować”. Dzięki takim czynnościom nadajemy okrywie włosowej prawidłowy wygląd, oczyszczamy z zaplątanych śmieci, piasku, a także rozczesujemy kołtuny. Bardzo ważne jest utrzymanie czystości takiej sierści. Kąpiele wykonywane są w zależności od potrzeb, ale powinny być wykonywane średnio 3-4 razy do roku. Zawsze zaleca się delikatne czyszczenie, opłukanie, kończyn oraz podbrzusza po spacerach w okresach jesienno-zimowych, zimowo-wiosennych, w trakcie których dochodzi często do ubrudzenia psa solą z piaskiem rozsypywanych na chodnikach. Do kąpieli używa się preparatów wyprodukowanych specjalnie dla spanieli, lecz także można stosować szampony dermatologiczne, hipoalergiczne, a nawet zwykłe szare mydło. Po kąpieli zarówno tej w wannie, jak i w jeziorze, konieczne jest suszenie uszu. Należy dobrze wytrzeć uszy od strony wewnętrznej i związać je nad głową. Wysuszenie uszu ma na celu zmniejszenie wilgotności w kanale słuchowym, która to sprzyja rozwojowi bakterii oraz grzybów prowadzących do zapalenia ucha. Cocker spaniel choroby Cocker spaniel choroby Zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego Obwisłe uszy powodują pojawianie się bardzo często zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego, tzw. otitis externa. Stan zapalny wywoływany jest przez bakterie, grzyby, a także ciała obce. Patogeny w uszach spanieli, mają idealne warunki do rozwoju, ponieważ jest tam ciepło i wilgotno. Będąc psami polującymi, psy te często biegają po polach, krzakach i lasach. W takich sytuacjach może dojść do utknięcia ciała obcego np. kłosa, źdźbła trawy, patyka w przewodzie słuchowym. Rozwijający stan zapalny charakteryzuje się zaczerwienieniem ucha, jego bolesnością, psy trzepią, drapią uszy lub ocierają głową o przedmioty. W badaniu otoskopowym widzimy obecne ciało obce, nadmierną ilość wydzieliny o różnym zapachu i charakterze. Jeżeli jest to ciało obce, to jego wyjęcie rozwiązuje problem. W przypadku jego braku należy wykonać wymaz z ucha i określić rodzaj patogenu wraz z jego wrażliwością na konkretny lek. Leczenie polega na wyczyszczeniu uszu oraz zapuszczenie kropli do ucha (rodzaj preparatu wybiera się na podstawie wyników posiewu z wymazu) 2 razy dziennie przez okres minimum 12 dni. Nieleczone zapalenie ucha zewnętrznego prowadzi do przeniesienia się procesu zapalnego do ucha środkowego i wewnętrznego, co objawia się objawami neurologicznymi i skrętem głowy, zazwyczaj na stronę chorego ucha. Produkcja przeciwciał przeciwko erytrocytom i/lub płytkom krwi U spanieli angielskich może dochodzić do sytuacji, w której organizm zacznie produkować przeciwciała przeciwko erytrocytom i/lub płytkom krwi, prowadząc co niedokrwistości i małopłytkowości autoimmunologicznej. Jest to choroba z predyspozycją rasową, lecz sposób dziedziczenia nie został dotąd poznany. Opłaszczone przeciwciałami elementy krwi ulegają rozpadowi w śledzionie. Choroba może mieć przebieg: ostry, przewlekły, podostry. Może występować niedokrwistość regeneratywną lub nieregeneratywną (w przypadku atakowaniu komórek szpiku kostnego). W postaci łagodnej, nie obserwuje się żadnych objawów, a choroba rozpoznawana jest przypadkowo. W podostrej i ostrej postaci widoczne są: depresja, osłabienie, bladość błon śluzowych, duszność, nietolerancja wysiłkowa, gorączka, wymioty. W badaniach dodatkowych widoczne są: powiększenie wątroby, powiększenie śledziony, powiększenie węzłów chłonnych, podwyższone parametry enzymów wątrobowych. Rozwinięcie się małopłytkowości objawia się: wybroczynami na błonach śluzowych, krwiomoczem, krwawieniami z nosa, smolistym stolcem, krwawymi wymiotami, zaburzeniami krzepnięcia. Rozpoznanie stawia się na podstawie badań serologicznych, potwierdzających obecność przeciwciał przeciwko erytrocytom. Leczenie opiera się na podawaniu leków immunosupresyjnych (glikokortykosteroidy), a w przypadku braku poprawy stosuje się azatioprynę lub inne leki cytostatyczne. W stanach zagrażających życiu, dokonuje się przetaczanie krwi pełnej lub masę płytkową. Rzadziej konieczne jest usunięcie śledziony. Choroba Cuschinga Cocker-spaniele angielskie, są rasą predysponowaną do nadczynności kory nadnerczy czyli choroby Cushinga. U chorych psów można zaobserwować: zwiększone pobieranie płynów, zwiększone oddawanie moczu, zmiany skórne i w okrywie włosowej, obwisły brzuch. W badaniu USG powiększona wątroba oraz obustronnie powiększone nadnercza. Do potwierdzenia zespołu Cuchinga wykorzystuje się test hamowania niskimi lub wysokimi dawkami deksametazonu oraz test stymulacji ACTH. Leczenie opiera się na dożywotnim podawaniu mitotanu w preparacie Vetoryl. Ogólnie rokowanie jest dobre. Kardiomiopatia rozstrzeniowa Niestety, ale Cocker-spaniel również predysponowany jest do chorób serca. Najczęściej występuje kardiomiopatia rozstrzeniowa. W przebiegu choroby dochodzi do upośledzenia funkcji skurczowo-rozkurczowej i tym samym osłabienie serca, poszerzenia wszystkich jego jam. Serce przybiera kształt kulisty. W końcowym efekcie prowadzi do zastoinowej niewydolności serca. Choroba ma długi przebieg subkliniczny – objawy pojawiają się w końcowym stadium niewydolności serca, są to: nietolerancja wysiłkowa, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, kaszel, obrzęk płuc, wodobrzusze. Rozpoznania dokonuje się na podstawie zdjęcia RTG, badania EKG i echokardiograficznego. W leczeniu stosuje się: leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia, leki zwiększające kurczliwość serca, leki przeciwarytmiczne. Rokowanie uzależnione jest od momentu wykrycia choroby, lecz przyjmuje się że czas przeżycia waha się od kilku dni do 1-2 lat od momentu wykrycia choroby. Przetrwały przewód Botala Drugą, wiele rzadszą chorobą serca u Cocker-spanieli jest przetrwały przewód Botala. Przewód ten jest połączeniem między aortą, a tętnicą płucną, który w ciągu 1-2 dni po porodzie powinien ulec zamknięciu. W rezultacie przetrwałego przewodu dochodzi do: przeciążenia serca lewego, zastoju płucnego, niedotlenienia, czerwienicy. Objawy kliniczne mogą być niewidoczne do momentu powstania zmian w sercu z powodu jego przeciążenia, lecz objawem typowym dla przetrwałego przewodu Botala jest tzw. szmer maszynowy występujący podczas skurczu i rozkurczu serca. Jedynym leczeniem jest chirurgiczne zamknięcie przetrwałego naczynia. Po zabiegu zwierzęta żyją normalnie i rokowanie jest bardzo dobre. Idiopatyczne zapalenie wątroby Dla spanieli również charakterystyczne są choroby wątroby. Może to być przewlekłe idiopatyczne zapalenie wątroby, którego patomechanizm nie zostało do końca poznany. Określenie to używane jest w tych wszystkich przypadkach, w których nie udaje się ustalić podstawowej przyczyny choroby. Choroba występuje zarówno u samców, jak i u samic, w wieku ok. 5-6 lat. Objawy są mało specyficzne i charakterystyczne dla chorób wątroby: brak apetytu, chudnięcie, wielomocz, wzmożone pragnienie, wodobrzusze, rzadziej żółtaczka, wymioty, biegunka. Wstępne rozpoznanie przewlekłego idiopatycznego zapalenia wątroby powinno opierać się na badaniu klinicznym, wywiadzie, badaniach dodatkowych, w tym aktywności enzymów wątrobowych, których wartości są mocno podwyższone. W badaniach obrazowych wątroba na zdjęciach RTG jest pomniejszona, a na USG o zmienionej echogeniczności, charakterystycznej dla przewlekłego zapalenia. Ostateczne rozpoznanie stawia się na podstawie badania histopatologicznego wycinka wątroby. Leczenie jest oparte na stosowaniu glikokortykosteroidów (z wyjątkiem polekowego uszkodzenia wątroby, zapalenia związanego z odkładaniem się miedzi). W przypadku innych zaburzeń dodatkowo stosuje się terapię wspomagającą, płynoterapię oraz leki stymulujące regenerację wątroby. Kontrolne badanie parametrów wątrobowych wykonuje się co tydzień, następnie co dwa tygodnie. Rokowanie jest ostrożne, niestety zazwyczaj kończy się śmiercią, ponieważ powikłaniem zapalenia jest marskość wątroby. Przewlekłe zapalenie wątroby Innym schorzeniem wątroby jest przewlekłe zapalenie wątroby cocker-spanieli, które spowodowane jest odkładaniem się w narządzie antytrypsyny. Zazwyczaj rozpoznawana jest u psów w wieku 2-5 lat, częściej u samców. Objawy obejmują: spadek masy ciała, osłabienie, apatię, wielomocz, wodobrzusze, wzmożone pragnienie. W miarę rozwoju choroby dochodzi do obrzęku tkanki podskórnej, występują smoliste stolce i odwodnienie. Nieleczona choroba prowadzi do śpiączki i śmierci. Rozpoznanie odbywa się na podstawie badania klinicznego, USG wątroby, badania enzymów wątrobowych, a przede wszystkim badania histopatologicznego wycinka wątroby. Leczenie opiera się na stosowaniu glikokortykoidów. Rokowanie jest od ostrożnego do złego, w zależności od postępu choroby. Idiopatyczne porażenie nerwu twarzowego Spaniel angielski jak i amerykański, jest narażony na idiopatyczne porażenie nerwu twarzowego. Jest to zazwyczaj jednostronne (obustronne rzadziej), ostre zapalenie o nieznanej etiologii. Podejrzewa się immunologiczny charakter choroby. Występuje przede wszystkim u zwierząt powyżej 5 roku życia, a objawy są typowe dla porażenia nerwu VII. Zaliczamy do nich: opadnięcie wargi, opadnięcie powieki, opadnięcie małżowiny nosowej, skrzywienie lusterka nosowego, brak lub osłabienie odruchu powiekowego i reakcji grożenia. Zwierzę ma problemy z pobieraniem pokarmu. Rozpoznanie ustala się na podstawie objawów klinicznych oraz wykluczenia innych przyczyn. Nie ma specyficznego leczenia. Stosuje się galantaminę, rogówkę zabezpiecza się przed wysychaniem, lecz w odniesieniu do powrotu czynności nerwu twarzowego rokowanie jest ostrożne. Czy warto zdecydować się na Cocker-spaniela? Czy warto zdecydować się na cocker-spaniela? Zamiłowanie do długich spacerów i kąpieli zmusza nie jednego właściciela do wyjścia z domu. Spaniele są polecane zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Ich przyjazne oraz towarzyskie usposobienie przemawia za zdecydowaniem się na psa rasy cocker spaniel. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o predyspozycjach chorobowych tej rasy i sposobach leczenia, opublikuj komentarz pod artykułem – odpiszę tak szybko jak to możliwe. Historia Cocker spaniel angielski został wyhodowany jako pies myśliwski do wypłaszania ptactwa słowo "spaniel" było terminem ogólnym i oznaczało psa myśliwskiego określonego typu. W końcu zaczęto rozróżniać spaniele służące do pracy w wodzie (dowodne) i inne, które pomagały myśliwym na lądzie (lądowe). Spaniele lądowe zostały później podzielone na wystawiające zwierzynę (setery) i springery, które wypłaszały ptaki z zarośli, umożliwiając myśliwym ich ustrzelenie. Te dawne springer spaniele są przodkami wszystkich obecnie uznawanych ras spanieli użytkowanych. Zdarzało się, że z jednego miotu szczeniąt pochodziły psy większe - springery, używane do wypłaszania dużych ptaków, i mniejsze których zadaniem było zmuszanie do lotu drobniejsze ptactwo, takie jak cocker spaniel angielski znana jest od XIX wieku, chociaż jej początki sięgają kilkuset lat wcześniej, u ówczesnych psów w typie spaniela. Ogólnie przyjmuje się, że nazwa "spaniel" pochodzi od starofrancuskiego słowa "espaigneul", oznaczającego psa hiszpańskiego co wskazuje na pochodzenie spanieli od psów, hodowanych w Hiszpanii - specjalnie do polowania i przybyły do Anglii wraz ze swoimi hiszpańskimi właścicielami, niektórzy angielscy arystokraci kupili lub otrzymali je jako podarki. Wykorzystywali te psy w swoich posiadłościach do celów myśliwskich. Wzrost popularności spanieli odzwierciedlają liczne wzmianki w literaturze angielskiej, w tym w dziełach Geoffreya Chaucera z XIV wieku i w sztukach William Shakespeare`a w XVI roku 1892 Kennel Club w Wielkiej Brytanii uznał cocker spaniele za odrębną rasę (określenie "angielski" dodano do nazwy rasy później). Od tego czasu obowiązkowo prowadzone są osobne linie hodowlane dla springer spanieli i cocker spanieli. Jeszcze przed rokiem 1930 cocker spaniel stał się najpopularniejszą rasą psów w Anglii. Ta rasa znalazła licznych zwolenników także w Ameryce, ale już na początku XX wieku zaczęto hodować cocker spaniele w typie amerykańskim. Te psy były trochę mniejsze od angielskich cockerów, a amerykańscy hodowcy zwracali większą uwagę na walory wystawowe niż użytkowe tych psów. W tym czasie w Ameryce oba typy cocker spanieli konkurowały ze w 1946 roku American Kennel Club (AKC) uznał oba typy cockerów za odrębne rasy i przyjął dla nich nazwy cocker spaniel angielski i cocker spaniel amerykański. Pod koniec lat 50 XX wieku cocker spaniel angielski cieszył się już popularnością na całym świecie. W wielu publikacjach podaje się, że jest to najpopularniejsza rasa spanieli w Europie, a nawet na całym świecie. Wygląd Wesoły, mocnej budowy pies myśliwski (sporting); harmonijny, zwarty, o kwadratowej sylwetce (odległość od kłębu do podłoża wynosi w przybliżeniu tyle samo co od kłębu do nasady ogona).Włos: Gładki, jedwabisty, nigdy szorstki czy falisty, nie zbyt obfity, nigdy kręcony. Dobrze owłosione kończyny przednie, tułów oraz kończyny tylne powyżej stawów Różnorodne. U psów jednokolorowych kolor biały dopuszczalny jest tylko na klatce piersiowej (przedpiersiu). Temperament Typowy, żwawy ruch i zawsze wesoło noszony ogon obrazuje radosny charakter psa, szczególnie, kiedy pracuje. Łagodny i przywiązany, pełen życia i wigoru. Tresura Inteligentny pies. Szybko się uczy. Ćwiczenia Brak danych Warunki życia Bedzi odpowiednim psem do mieszkania o ile dostarczymy mu odpowiedniej ilości ćwiczeń i spacerów. Funkcje Historia rasy jest dość złożona, a zarazem nie do końca jednoznaczna. Wielu kynologów uważa, że praktyka hodowli, a zwłaszcza użytkowanie spanieli w amerykańskim łowiectwie przyczyniło się do pewnej miniaturyzacji egzemplarzy. Mniejszy pies lepiej był przystosowany do siedzenia w siodle przed jeźdźcem. Niewątpliwie mamy do czynienia z najmłodszym psem z rodziny spanieli a zarazem najmniejszym (pies 38,1 cm, suka 35,6 cm). Wyhodowany w drodze selekcji z cocker spanieli angielskich. Znacznie różni się od przedstawicieli rasy wyjściowej. Z amerykańskim spanielem kojarzy się pewien paradoks. Podkreślenie, że jest to najmniejszy ze spanieli myśliwskich pozostaje niejako w opozycji do bujnej szaty. Jej obfitość, zwłaszcza w dolnych partiach, w warunkach niewielkiego wzrostu zwierzęcia, znacząco może utrudniać sprawne poruszanie się w wysokich trawach, zaroślach czy na mokradłach. Tym samym ten miły i ładny piesek domowy o długich i obficie owłosionych uszach nadaje się bardziej do prezentacji na wystawach niż do „bobrowania" w łozach i chaszczach... Niezależnie, wypada odnotować - cocker spaniel amerykański pierwotnie był używany w łowiectwie jako płochacz. Od 1924 roku brał udział w field trialsach organizowanych przez Cocker Spaniel Club. Z rozwojem rasy kojarzone są pewne „ różnice geograficzne". W rolniczych, południowych stanach USA preferowano mniejsze spaniele (do 40 cm), w środkowych Ohio hodowano egzemplarze do 50cm, natomiast w północnych rejonach kraju występowały większe egzemplarze. W latach trzydziestych ubiegłego stulecia różnice pomiędzy przedstawicielami rasy przywożonymi z Anglii, a typem ukształtowanym już w Ameryce były tak duże, że na wystawach psów sędziowano je w odrębnych klasach. Wzorzec rasy obliguje do utrzymania wzrostu poniżej 40 cm. Często jest tak, że niewielki wzrost psa kojarzy się z innymi cechami - nieco jabłkowatą okrągłą czaszką, mocno zaznaczonym przełomem czołowym, wydatnymi łukami brwiowymi, nieco krótszą kufą, większymi, nieco wysuniętymi (ale nie wytrzeszczonymi) oczami. Innym wyróżnikiem amerykańskiego spaniela jest dość krótki korpus. Relacja długości do wzrostu nieznacznie przekracza kwadrat. Znaczącym wyróżnikiem spaniela amerykańskiego jest długi włos występujący na uszach, klatce piersiowej, brzuchu i nogach. Na głowie jest szata krótka, na tułowiu średniej długości. Ogólnie - szaty nie wolno zaniedbywać gdyż może to doprowadzić do filcowania. Wymaga starannego utrzymywania czystości, intensywnej pielęgnacji, czesania, szczotkowania. Omawiany pies zyskał ogromną popularność w Stanach Zjednoczonych. W Europie od początku lat 1970-ych odnotowuje się stałą tendencje wzrostu zainteresowania. W Szwajcarii na początku lat 1990-ych było zarejestrowanych 114 przedstawicieli rasy. W wykazie ras psów występujących Polsce (ZKwP) wymienione są następujące liczby. Ogółem cocker spanieli amerykańskich, zarejestrowanych w 2014r. było 88szt., w tym: 39 psów i 49 suk. Do hodowli wprowadzono: 18 psów i 14 suk. W trzech miotach urodziło się: 5 piesków i 6 suczek. Zwłaszcza występująca liczba suk (49 szt.) może wskazywać na zwiększenie obecności w naszym kraju przedstawicieli omawianej rasy. Znaczącą formą popularyzacji rasy jest obecność jej przedstawicieli na wystawach. Dotychczasowa aktywność w tym zakresie jest umiarkowana. W 2014r. na lipcowej, międzynarodowej wystawie w Warszawie zaprezentowano 1 psa i 3 suki. Na analogicznej wystawie w 2015r. pojawiło się 7 amerykańskich spanieli (2 psy: kl. szczeniąt i kl. mł.) oraz 5 suk (2 kl. szcz., 2 kl. mł., 1 kl. pośr.). W klasyfikacji FCI cocker spaniel amerykański występuje w grupie 8 - aportery, płochacze i psy dowodne. Pochodzenie umiejscawia go w grupie psów myśliwskich, co jak wspomniałem koliduje nieco z szatą omawianej rasy. Faktem jest jednak, że te psy są obdarzone instynktem łowieckim. Jednocześnie wyróżnia je znaczny temperament, ruchliwość, sprawność, inteligencja. Wymienione cechy wskazują na możliwe, dobre wykorzystanie zwierzęcia w konkursach kynologicznych typu sportowego, agility itp. Niezależnie od tego to wyjątkowo miły i ładny psiak, o pogodnym usposobieniu. Nie jest przysłowiową „psią gapą". Ten aktywny osobnik doskonale nadaje się do roli psa towarzysza uczestniczącego w spacerach, zabawach. Kiedy będzie trzeba zasygnalizuje pojawienie się nieproszonego gościa... Rasa niewątpliwie zasługuje na przybliżenie sylwetki tego mało znanego w Polsce psa i tym samym na popularyzację. Jan Borzymowski FCI-Standard N° 167 / 22. 01. 1999 / GB COCKER SPANIEL AMERYKAŃSKI POCHODZENIE : DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA : UŻYTKOWOŚĆ: Płochacz, pies do towarzystwa. KLASYFIKACJA : Group 8 Aportery, płochacze, psy wodne . Sekcja 2 Aportery. Bez prób pracy. WRAŻENIE OGÓLNE : Amerykański cocker spaniel to jeden z najmniejszych psów myśliwskich. Jest krępy i zwarty, harmonijnie zbudowany, ma pięknie rzeźbioną, szlachetną głowę. W postawie linia górna lekko opada od wyraźnego kłębu do mocnych, dobrze umięśnionych i umiarkowanie kątowanych kończyn tylnych. Potrafi rozwinąć znaczną szybkość, którą łączy z dużą wytrzymałością. Przede wszystkim jest to jednak pies pogodny, zawsze w dobrym humorze, harmonijny w postawie i akcji, wykazujący dużą chęć do pracy. Bardziej pożądany jest pies o harmonijnej budowie niż taki, który wykazuje wielkie zalety, połączone z dużymi wadami. WAŻNE PROPORCJE : Długość tułowia od przedpiersia do guza siedzeniowego jest nieco większa od wysokości w kłębie. Tułów musi być dostatecznie długi, aby umożliwiał swobodny, wydajny ruch. Pies nie powinien nigdy sprawiać wrażenia długiego i krótkonogiego ZACHOWANIE / TEMPERAMENT : Opanowany, bez śladu lękliwości. GŁOWA : Proporcjonalna, w harmonii z całą sylwetką, wyraz inteligentny, bystry, łagodny i pełen uroku. MÓZGOCZASZKA : Czaszka : Zaokrąglona, ale nieprzesadnie, w żadnym razie nie płaska. Łuki nadoczodołowe wyraźne, wyraźne rzeźbienie pod oczami. Stop : Wyraźny.. TRZEWIOCZASZKA : Nos : Dostatecznie duży, by kufa wyglądała harmonijnie , o nozdrzach dobrze rozwiniętych, jak u wszystkich psów myśliwskich. Czarny u psów czarnych, czarnych podpalanych i biało czarnych; u psów innych umaszczeń może być brązowy, wątrobiany lub czarny, im ciemniejszy, tym lepiej. Barwa nosa odpowiada barwie powiek. Kufa : Szeroka i głęboka. Głowa jest harmonijna wówczas, gdy odległość od czubka nosa do stopu wynosi połowę wartości pomiaru od stopu przez najwyższy punkt czaszki do jej postawy. Wargi : Górna warga mięsista i na tyle długa, aby zakrywała żuchwę. Uzębienie : Szczęki równe, kanciaste. Zęby mocne i zdrowe, niezbyt małe, zgryz nożycowy. Policzki : Mało widoczne. Oczy: Gałka oczna okrągła, skierowana prosto do przodu; kształt lekko migdałowaty nadają oku powieki. Oko nie może być zapadnięte ani wypukłe. Tęczówka ciemno brązowa, im ciemniejsza, tym lepiej. Uszy : Płatowate, długie, cienkie, dobrze owłosione, osadzone nie wyżej niż na dolnej linii oka. Szyja : Na tyle długa, by pies mógł bez trudu sięgnąć nosem ziemi, umięśniona i sucha. Wyraźnie wysoko osadzona, z karkiem łukowato wysklepionym. Tułów: Linia górna : Lekko opadająca ku dobrze umięśnionemu zadowi. Grzbiet : Mocny, równomiernie opadający od kłębu do nasady ciętego ogona. Klatka piersiowa : Głęboka, najniższym punktem sięga łokcia, z przodu dostatecznie szeroka, zapewnia dość miejsca dla serca i płuc, ale nie tak szeroka , aby utrudniać równoległą akcję kończyn przednich. Żebra długie i dobrze wysklepione. Ogon: Cięty, osadzony i noszony na przedłużeniu linii grzbietu lub nieco wyżej, ale nie tak wysoko, jak u teriera, ani tak nisko, że wskazywałby na lękliwość psa. W akcji ogon ruchliwy. KOŃCZYNY PRZEDNIE : Równolegle ustawione, proste, dobrze umięśnione, o mocnym kośćcu, dobrze przylegające do tułowia. Łopatki : Ułożone skośnie, tworzą z ramionami kąt zbliżony do 90°, co zapewnia swobodny i długi wykrok. Suche, nie odstające, ustawione pod kątem od kłębu, co daje miejsce na dobrze wysklepione żebra. Łokieć : Oglądany z boku przy pionowo ustawionych kończynach znajduje się dokładnie poniżej kłębu. Śródręcze : Krótkie i mocne. Piąte palce mogą być usunięte. KOŃCZYNY TYLNE : Oglądane z tyłu są równoległe wobec siebie zarówno w postawie, jak i w ruchu, dobrze umięśnione, o mocnym kośćcu. Zad : Szeroki, krągły, dobrze umięśniony. Udo : Mocne, dobrze rozbudowane. Kolano : Umiarkowanie kątowane, mocne i stabilne. Staw skokowy : Mocny i niski; wilcze pazury mogą być usunięte. ŁAPY : Zwarte, duże, okrągłe, o mocnych, twardych opuszkach; nie są wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz. CHODY : Choć amerykański cocker spaniel jest najmniejszym przedstawicielem psów myśliwskich, porusza się równie sprawnie, jak większe z nich. Dla prawidłowego ruchu niezbędna jest pełna harmonia budowy i akcji przodu i tyłu. Kończyny tylne zapewniają mocny napęd, a odpowiednie ustawienie łopatek i kończyn przednich pozwala na długi wykrok. Ruch musi być skoordynowany, płynny, swobodny i przestrzenny. Niekontrolowanej ruchliwości nie należy brać za dobry ruch. SIERŚĆ : Na głowie krótka i delikatna, na tułowiu średniej długości, z odpowiednia ilością podszerstka. Uszy, klatka piersiowa, brzuch i nogi porośnięte długim włosem, ale nie aż tak długim, by zacierał linie ciała spaniela; nie może on utrudniać ruchu ani w żaden sposób upośledzać funkcji i zmieniać wyglądu nieprzesadnie owłosionego psa myśliwskiego. Niezwykle ważna jest struktura sierści: powinna być ona jedwabista, prosta lub lekko falista i łatwa do pielęgnacji. Sierść nazbyt obfita, lokowata lub o strukturze bawełny jest zdecydowanie wadliwa. Niepożądane strzyżenie grzbietu, a trymowanie, mające na celu podkreślenie naturalnych linii sylwetki, powinno być dyskretne, aby pies wyglądał możliwie naturalnie. MAŚĆ: · Czarna : Jednolicie czarna, lub czarna z podpalaniem. Czerń powinna być głęboka, wszelkie naloty brązowe lub wątrobiane są niepożądane. Niewielka ilość bieli na piersi lub spodniej stronie szyi dopuszczalna, biel w jakimkolwiek innym miejscu dyskwalifikuje. · Jednolita inna niż czarna: Od bardzo jasnej kremowej po najciemniejszą czerwoną, także czekoladowa i czekoladowa z podpalaniem. Barwa powinna być jednolita na całym ciele, dopuszczalne rozjaśnienie na piórach. Niewielka ilość bieli na piersi lub spodniej stronie szyi dopuszczalna, biel w jakimkolwiek innym miejscu dyskwalifikuje. · Łaciata : Dwa lub więcej jednolitych, równomiernie rozłożonych kolorów, z których jednym jest biel: czarny z białym, rudy z białym (przy czym rudy oznacza od bardzo jasno kremowego po bardzo ciemną czerwień, czekoladowy z białym i przesiany, lub połączenia każdego z tych umaszczeń z podpalaniem, które powinno być rozmieszczone tak samo, jak u psów czarnych lub czekoladowych. Psy przesiane w rozmaitych odmianach umaszczenia zaliczane są do łaciatych. Kolor podstawowy, obejmujący 90% lub więcej powierzchni ciała, dyskwalifikuje. Podpalanie : Jego intensywność waha się od bardzo jasno kremowego po bardzo ciemny czerwony; powinno obejmować nie więcej, jak 10% powierzchni ciała. Bardziej rozległe podpalanie dyskwalifikuje. U psów czarnych lub czekoladowych podpalanych podpalanie rozmieszczone jest następująco: 1) Wyraźna plamka nad każdym okiem. 2) Na bokach kufy i policzkach. 3) Na spodnich stronach uszu. 4) Na łapach i/lub nogach. 5) Na spodzie ogona. 6) Na klatce piersiowej, ale tam nie jest konieczne i nie ma znaczenia przy ocenie. Podpalanie słabo widoczne lub ograniczone do niewielkich śladów jest wadliwe, podobnie jak podpalanie rozciągające się poza kufę i połączone. Brak podpalania w którymkolwiek z wymienionych miejsc u psów czarnych lub czekoladowych podpalanych powinien powodować dyskwalifikację. WIELKOŚĆ : Idealny wzrost w kłębie dla dorosłego psa wynosi 38,1 cm (15 cali), a dla dorosłej suki 35,6 cm (14 cali), z tolerancją w dół lub w górę o 1,27 cm (pół cala). Dyskwalifikuje się psa, którego wzrost przekracza 39,4 cm (15,5 cala) i sukę, której wzrost przekracza 36,8 cm (14,5 cala). Wzrost psa dorosłego mniejszy niż 36,8 cm (14,5 cala), i dorosłej suki mniejszy niż 34,2 cm (13,5 cala) jest wadą. Wzrost mierzy się wzdłuż linii prostopadłej do ziemi, biegnącej od kłębu do podłoża, gdy pies stoi swobodnie, a kończyny tylne ustawione są równolegle do linii pomiaru. WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE : · Agresja lub wyraźna lękliwość. · Maść : Dopuszczalne są jedynie wcześniej wymienione umaszczenia; wszelkie inne kolory i ich kombinacje dyskwalifikują. · Maść czarna : Białe znaczenia poza klatką piersiową i spodnią stroną szyi. · Maść jednolita inna niż czarna: Białe znaczenia poza klatką piersiową i spodnią stroną szyi. · Maść łaciata : Łaty obejmujące 90% i więcej powierzchni ciała. · Podpalanie : (1) obejmujące więcej jak 10% powierzchni ciała. (2) Brak podpalania w jakimkolwiek miejscu u psów czarnych podpalanych lub czekoladowych podpalanych. Wielkość : Psy powyżej cm ( cala) Suki powyżej cm ( cala). Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie. zdjęcie źródło Wpisz swój e-mail Niepoprawny adres email Sierosławice, konecki, świętokrzyskie cocker spaniel angielski witam mam sześć szczeniaków ,trzy suczki i trzy pieski,szczeniaki zdrowe ,radosne i w pełni samodzielne,same z rodowodem maści czekoladowej,ojciec m 500 zł Cocker spaniel angielski jest jedną z najsympatyczniejszych ras. To pies pełen życia i dobrych uczuć względem człowieka. Choć w obrębie tej rasy dochodzi do niewyjaśnionej agresji, lwia część cocker spanieli to piękne, inteligentne i przyjazne zwierzęta. Klasyfikacja 8: Aportery, płochacze i psy dowodneSekcja 2: PłochaczeTyp wyżłowatyPodlega próbom pracyCocker spaniel wzmianki dotyczące spanieli można odnaleźć w literaturze i sztuce liczącej sobie ok. 500 lat. Początkowo dzielono je na odmiany dowodne i lądowe, a wszystko przez ogromną różnorodność grupy, którą finalnie podzielono na kilka ras w wieku XIX. Na przestrzeni lat spaniele lądowe bardziej wyspecjalizowały się w swych zajęciach, a rozróżniania ras dokonano na podstawie wagi. Wg Encyclopedia of Rural Sports z 1840 roku cockery miały osiągać 5,5 – 9 kg. Na tamten czas nie było niczym niezwykłym, aby w jednym miocie pojawiały się zarówno cockery, jak i springery; nawet szczenięta z linii Toy mogły urosnąć do rozmiarów Springerów. Z najwcześniejszych źródeł nie jesteśmy jednak w stanie wyczytać, czy spaniele wykorzystywano do aportowania, choć współpracowały z uzbrojonymi drugiej połowie wieku XIX powstały nowe rasy cockerów: Cocker walijski i Devonshire Cocker, również małe psy rasy Sussex spaniel określano mianem cockerów. W 1874 r. świeżo uformowany Kennel Club opublikował księgę hodowlaną. Zaznaczono w niej, że spaniele ważące mniej niż 11 kg klasyfikowano jako cockery, choć Cocker walijski został przeklasyfikowany na Springera w 1903 r. ze względu na większe gabaryty i krótsze założeniu Klubu Spaniela w 1885 r. rozpoczęła się wielka kariera rasy, zaklasyfikowano ją bowiem jako rasę sportową i wystawową. Przez pewien czas Cocker spaniele i Springer spaniele należały do tej samej grupy, do momentu, aż Klub Spaniela stworzył oddzielne wzorce ras; 8 lat później Kennel Club całkowicie odseparował te dwie rasy, a współcześni przedstawiciele cockerów i Springerów różnią się wieloma cechami, nie tylko masą udział w Crufts cocker spaniele angielskie są jednymi z najlepszych „zawodników” zdobywających w sumie 7 razy tytuł championa. Cocker spaniel spaniel angielski to wytrzymały, zwarty i harmonijnie zbudowany pies. Z oczu i wyrazu twarzy emanuje inteligencja połączona z czujnością. Oczy są z reguły ciemne, uszy wiszące i bardzo Ameryce Północnej preferuje się obcinanie ogonów. W krajach, gdzie nie zakazano tego procederu ogon zazwyczaj przycina się na długości 10 – 13 cm psom myśliwskim, spaniele wystawowe mają znacznie krótsze rasy wymaga, aby psy mierzyły średnio 39 – 41 cm wysokości w kłębie, a suki 38 – 39 cm, jednak zarówno psy, jak i suki powinny ważyć 13 – 14,5 kg. Spokrewnione z nimi Springer spaniele angielskie są natomiast większe, osiągają bowiem 48,3 – cm wysokości w kłębie i 23 – 25 kg spaniel angielski – różnorodne uznaje 4 rodzaje umaszczenia:Jednolite – złociste, czekoladowe, rude, czarne. Podpalenie może wystąpić na umaszczeniu czarnym i czekoladowym. Zdarza się również biały akcent na klatce piersiowejDwukolorowe – biało-pomarańczowe, biało-czarne, biało-cytrynowe, biało-czekoladowe. Czasem z nakrapianiemTrójkolorowe – biało-czarne z podpalaniem i biało-czekoladowe z podpalaniemPrzesiane – pomarańczowe, cytrynowe, niebieskie (z podpalaniem lub bez), czekoladowe (z podpalaniem lub bez)Włos jedwabiście gładki, pięknie falowany, ale nie kręcony. Najmocniej owłosione są kończyny. Cocker spaniel rasy określa je jako psy miłe, inteligentne, wysportowane, czuje, ale i rodzinne, dlatego źle znoszą samotność. Często wybierają spośród członków rodziny jedną lub kilka osób, do których przywiązują się spaniel angielski znany jest ze swego optymizmu, umiejętności adaptacyjnych, lojalności i czułości. Ze względu na bardzo pogodne usposobienie praktycznie bez przerwy macha ogonem, choć stosunkowo często lubi dominować; mimo to, jest bardzo wierny względem domowników. Jeśli w okresie szczenięcym pies zostanie poddany odpowiedniej socjalizacji, będzie dobrze żył z ludźmi, dziećmi, innymi psami i zwierzętami domowymi. Zdarza mu się reagować stresem na bardzo głośne dźwięki i szorstkie traktowanie, dlatego u rasy tej najlepiej sprawdza się tresowanie poprzez nagradzanie i spaniel długość życia cocker spanieli angielskich z Wielkiej Brytanii, USA i Kanady wynosi 11 – 12 lat. Psy tej rasy żyją zazwyczaj dłużej o ok. rok od mniejszych cocker spanieli z 2004 r. przeprowadzone przez UK Kennel Club wykazały, że 30% zgonów spowodowanych było przez nowotwory, 17% starość, 9% problemy z sercem i 7% kombinacje kilku powyższych. W roku 1998 i 2004 instytucje z USA i Kanady uznały, że główną przyczyną śmierci w obrębie rasy jest podeszły wiek (40%) i nowotwory (20%).Mniej groźnymi problemami zdrowotnymi są alergie skórne, zaćma, głuchota, nieśmiałość, ale również agresja w stosunku do innych psów i ugryzienia. Cocker spaniele angielskie przejawiają też specyficzny syndrom – Rage syndrome. Choć przypadki takich zachowań zdarzają się u innych ras, opisywana rasa jest, wydaje się, bardziej na niego podatna. Syndrom nagłej agresji występuje wtedy, gdy pies atakuje nagle, bez żadnego ostrzeżenia. Jego spojrzenie jest szkliste, a sam pies sprawia wrażenie, jakby nie zdawał sobie sprawy z otaczającego go świata. Dolegliwość ta nie jest powszechna, ale podczas obserwacji wykazano, że zdarza się częściej u cocker spanieli jednokolorowych i ciemniej spaniel cocker spaniele angielskie były psami pracującymi. Po II wojnie światowej rozpoczęto hodowlę psów domowych i sportowych. Popularność rasy względem tej ostatniej funkcji wzrosła w momencie, gdy psy przestały być użyteczne w pracy, mimo to wiele spanieli nadal posiada instynkt psa cocker spaniele angielskie przeżywają renesans jako psy pracujące i myśliwskie, wypłaszające ptactwo łowne. Na Kubie psy te pracują na lotniskach, sprawdzając leki i produkty spożywcze w bagażach spaniel dane i spaniel w kłębie: psy: 39 – 41 cm, suki: 38 – 39 cmWaga: 13 – 14,5 kgDługość życia: 11 – 12 latCocker spaniel angielski – 4 championów, trzy, które zdobyły tytuł więcej niż raz pochodziły z hodowli Herberta Summersa championem rasy cocker spaniel angielski był Canigou Cambrai (in. Albert), który zdobył tytuł w istnieją różnice w wyglądzie między psami wystawowymi i myśliwskimi, chodzi głównie o gabaryty, długość uszu, kształt pyska i Coren umieścił je na 18 miejscu w rankingu najinteligentniejszych psów, co oznacza, że doskonale pracują, są bardzo posłuszne i cocker spaniele angielskie często machają ogonem na znak radości, nadano im przydomek Merry Cocker – wesoły spaniel domoweRasy psówAmstafSeter irlandzkiAkitaLeonbergerBorder collieMastif tybetańskiPies faraonaBulmastifSznaucer olbrzymNowofundlandOwczarek podhalańskiDogue de BordeauxOwczarek kaukaskiDobermanBernardynChow chowSznaucer miniaturowyGolden retrieverLabradorHusky syberyjskiOwczarek niemieckiDog niemieckiRottweilerBerneński pies pasterskiGrzywacz chińskiBulterierBuldog king charles spanielYorkshire TerrierPsowatePies dingoLikaonCyjonWilk Odpowiedzi xAnia95x odpowiedział(a) o 21:19 Jeden szczeniak moze byc spaniela drugi kundelkolejny moze miec ogon kundla a klowe spaniela ;pmoga byc pomieszane ;] migella odpowiedział(a) o 21:20 nie wiadomo :D okaże się po urodzeniu ;p blocked odpowiedział(a) o 21:21 Będzie mieszany . Będzi znacznie przypominał Coker Spaniela ale będzie się różnił .Napewno bd ładny ! ;] w miocie będą takie i takie. ja miałam kiedyś szczeniaczki krzyżówki spaniela i mieszańca i tylko jeden z siedmiu wyglądał jak prawdziwy spaniel :) bendzie zmieszany bo powino sie puszczać psy z tej samej rasy tylko bojak dasz do jakiejsi inej rasy to bendzie zmieszany dobrze ci radze z tej samej rasy musi byc pies No własnie on jest podobny do cokera, tylko martwi mnie to , ze ma szorstką sierść... BlackCat odpowiedział(a) o 21:36 Lepiej nie kupować takiego psa bądź nie kojarzyć takich psów. Tym sposobem wspierasz psełdohodowle. A psiaki mogą być różna. W dużej mierze zależy to od przodków. Kor@@@ odpowiedział(a) o 00:30 Zależy jaki był kundel, czy podobny, czy zupełnie inny. Trudno przewidzieć czy w szczeniaku będzie więcej z kundla czy ze spaniela... Nie szkoda Ci rozmnażać spaniela z kundlem? blocked odpowiedział(a) o 09:04 Spaniel zmieszany z kundlem to będzie będzie wyglądał jak cocker chyba,że będzie pomieszany z kundlem podobnym do czysty nie będzie. ciaudzia odpowiedział(a) o 09:05 jeśli cocker to sunia to szczeniaki będą cockerami tylko mogą mieć troche inną sierść . lub z innymi oznakami czy białe plamki. mika1999 odpowiedział(a) o 14:09 Przepraszam jak możesz to robic czy nie dośc psów jest w okropnych schroniskach przez CIEBIE te psy w schronisku nie znajdom domu bo powiedzmy urodzi się 6 to 6 szczeniaków schronisku będzie musiało tam nadal byc bo jak byś nie kojarzyła tych psów i nie urodziły się to 6 szczeniaków ze schroniska mogły by byc adaptowane CZEMU TO ZROBIŁAŚ? Aby je sprzedac ? Mogłaś ich nie kojarzyc i nie dopuścic do tego żal mi ciebie. blocked odpowiedział(a) o 20:54 Ja aktualnie mam takiego i jego przypadku matką była cocker spanielka, a ojciec kundlem. Jest podobny i do niej i do niego. Zależy też jak wyglądał kundel. Mój jest trochę wyższy od normalnego cockera i wabi się Odie :) Ja również się nad tym pytaniem zastanawiam ,ponieważ moja znajoma dostała rasową suczke cocker spanielke ,a szczenną z kundlem i nie wiemy czy szczeniaki będą takie same jak matka , takie same jak ojciec, ale oba psy są koloru jasno brązowego Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub

cocker spaniel mieszany z kundlem